اصل سنخیّت از دیدگاه فخر رازی و خواجة طوسی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| شناسنامه علمی شماره، دوره 9، شماره 1، اردیبهشت 1390، صفحه 71-94 | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2012.1041 | ||
| نویسندگان | ||
| سید مرتضی حسینی شاهرودی* 1؛ فاطمه استثنایی2 | ||
| 1دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت اسلامی، ایران | ||
| چکیده | ||
| فخر رازی سنخیّت میان خدای متعال و مخلوقات را به دلیل اشتراک میان واجبالوجود و ممکنالوجود و محدود شدن قدرت الهی انکار میکند و آن را با مقام تنزیه خدای متعال در تعارض میداند؛ ولی خواجة طوسی در آثار فلسفی خود، به دفاع از قاعدة «الواحد» بر مبنای اصل سنخیّت پرداخته و اعتقاد به اصل سنخیّت، به خوبی از عبارات وی برداشت میشود. اما او در نگاه عرفانی خود، به گونة دیگری دربارة قاعدة «الواحد» سخن میگوید و معتقد است تبیین کثرتهای جهان و ارتباط آنها با خدای متعال و پرسش از سنخیّت میان آنها، فرع بر صدور حقیقی کثرتها از خداوند است؛ و در این باره، هر کسی از ظنّ خود آن میگوید که شایستة خود اوست، نه شایستة خدای متعال. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علّت؛ معلول؛ سنخیّت؛ قاعدة الواحد؛ نصیرالدین طوسی؛ فخر رازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,808 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 14 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,933 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,228,931 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,640,682 |