آیا اسم های عام ناظر بر انواع طبیعی دارای معنی هستند | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| شناسنامه علمی شماره، دوره 4، شماره 2، 1385، صفحه 23-44 اصل مقاله (334.64 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2012.1180 | ||
| نویسنده | ||
| محمد صادق زاهدی | ||
| استادیار گروه فلسفه و حکمت دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران | ||
| چکیده | ||
| اسمهای عام ناظر بر انواع طبیعی آن دسته از عبارتهای زبانی هستند که بر انواعی معین دلالت میکنند. غالباً چنین انگاشته میشود که پیوند میان این اسامی و مدلولشان از طریق معنای آنها امکانپذیر میگردد. این همان دیدگاهی است که از آن به «نظریۀ سنتی دلالت» تعبیر میشود. بر اساس نظریۀ سنتی دلالت، هر اسم عام دارای معنایی ذهنی است که با فهم آن به مدلول آن اسم منتقل میشویم. نظریۀ سنتی دلالت از دو وجه مورد انتقاد واقع شده است: نخست آنکه بر اساس این نظریه، معنا هویتی ذهنی است و دیگر آنکه آنچه پیوند میان یک عبارت زبانی و مدلول آن را برقرار میسازد، معنای آن عبارت است. در این مقاله ضمن اشاره به نظریۀ سنتی دلالت اسمهای عام با تکیه بر آرای جان لاک، به انتقادهای واردشده بر این دیدگاه توسط فیلسوفانی همچون گوتلب فرگه و هیلاری پاتنم اشاره خواهد شد. نظریۀ پاتنم در این زمینه هر دو پایۀ نظریۀ سنتی دلالت را نادرست میداند. همچنین، در پایان، به نقدهای واردشده بر نظریۀ پاتنم اشاره خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسمهای عام؛ انواع طبیعی؛ نظریۀ دلالت؛ جان لاک؛ گوتلب فرگه؛ هیلاری پاتنم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,034 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,175 |
||