پژوهشی در مفهوم بداهت | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 7، دوره 1، شماره 1، اردیبهشت 1382، صفحه 137-152 اصل مقاله (145.74 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2012.1227 | ||
| نویسنده | ||
| عباس احمدی سعدی | ||
| عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فسا، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از نظریّات مهم در توجیه معرفت گزارهای، نظریّهی مبناگروی است. مبناگرایان، گزارهها را به دو قِسم بدیهی یا پایه و غیربدیهی یا مستنتَج، تقسیم کرده و عمارت معرفت را بر اساس قِسم اوّل، یعنی بدیهیّات، بنا میکنند. ویژگی این گزارهها آن است که نیازمند استدلال نبوده و خود، ذاتاً موجّه و بدیهی هستند. نظر شایع و مقبول نزد فلاسفهی مسلمان، در باب توجیه، مبناگروی کلاسیک است. ایشان، تلاش کردند تا سرّ بداهت برخی مفاهیم و گزارهها را توضیح دهند. در این نوشتار، معلوم میشود که بساطت مفهومی، به عنوان ملاک بداهت مفاهیم، در آثار متقدّمین، مورد تصریح قرار گرفته است. سپس، با بیان ملاک بداهت گزارهها، به اختصار با نقل دو دیدگاه مبناگروی کلاسیک و معرفتشناسی اصلاحشده، همراه با برخی نکات انتقادی، بحث ادامه مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مبناگروی؛ بداهت؛ گزارهی پایه؛ بداهت اوّلی؛ بداهت غیراوّلی؛ بساطت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,480 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,193 |
||