بررسی انتقادی دیدگاه ملاصدرا در تبیین سازگاری علم پیشین الهی و اختیار انسان | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 7، دوره 11، شماره 1، اردیبهشت 1392، صفحه 97-116 اصل مقاله (279.52 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2013.1417 | ||
| نویسنده | ||
| توکّل کوهی گیگلو | ||
| دانش آموخته دکتری فلسفه دین و کلام جدید، دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ملاصدرا، از سویی با استناد به قاعدة «بسیط الحقیقة کُلُّ الاشیاء» و استفاده از اصل تشکیک خاصّ در وجود، علم تفصیلی پیشینی حقّ تعالی را اثبات میکند؛ و از دیگر سو، گاه مختار بودن انسان را مساوق با مرید بودن او، و گاه نیز با اتّکا به همان قاعدة «بسیط الحقیقة» ـ که علّیت را در قالب تجلّی تحلیل میکند ـ مرادف با فاعلیّتی هم-عرض با خداوند معنا میکند. در این نظام فلسفی، تعارض میان علم پیشین الهی و اختیار انسان، با عنایت به فعلی بودن علم الهی ـ و نه انفعالی بودن ـ و نیز تعلّق علم الهی به فعلِ مسبوق به اختیار انسان مرتفع میشود. اما به نظر میرسد که مقدمات و راهحلّ مختار صدرالمتألهین چندان کارآمد نیست | ||
| کلیدواژهها | ||
| علم پیشین الهی؛ اختیار؛ بسیط الحقیقة؛ تشکیک خاصّ؛ ملاصدرا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,996 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,694 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 563 |
| تعداد مقالات | 4,915 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,185,634 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,596,902 |