واکاوی نظام مفهومی ارسطو در خداشناسی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 2، دوره 11، شماره 2، آبان 1392، صفحه 5-28 اصل مقاله (326.82 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2013.1474 | ||
| نویسنده | ||
| اسحاق طاهری سرتشنیزی* | ||
| دانشیار گروه فلسفه، مجمتع آموزش عالی شهید محلاتی، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| خداشناسی ارسطو بر طبیعیات او استوار است. ارسطو، در امتداد فیلسوفان طبیعی قبل از سقراط، در درجة نخست درصدد تبیین چگونگی پیدایش و دگرگونی موجودات طبیعی بوده است. روش او نیز متناسب با این حوزة مطالعاتی، روشی تجربی و مبتنی بر مشاهده و حسّ است. او، بر پایة مفاهیمی چون اوسیا، مادّه، صورت، قوّه، فعل و کمال، به تبیین حرکت پرداخته و سرانجام، وجودِ یک محرِّک غیر متحرّک نخستین را اجتناب ناپذیر دانسته و عنوان خدا را نیز بر آن اطلاق کرده است. کاستیها و ابهاماتی که در این مفاهیم وجود دارد، اقتضای خاستگاه طبیعی این مفاهیم، و تمرکز ذهن ارسطو بر گشودن مسائل مربوط به حوزة طبیعت سبب شده است که او نتواند مفهوم روشن و قابل دفاعی از خدا ارائه دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خداشناسی؛ اوسیا؛ محرّک نامتحرّک؛ مادّه و صورت؛ قوّه و فعل؛ ارسطو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,272 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,336 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,300,987 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,707,341 |