تصور از خدا و نقش آن در معناشناسی اوصاف الاهی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 6، دوره 12، شماره 1، اردیبهشت 1393، صفحه 103-126 اصل مقاله (286.21 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2014.1541 | ||
| نویسندگان | ||
| میثم مولایی* 1؛ محمدعلی عبداللهی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد فلسفه دین، دانشگاه تهران، پردیس قم، قم، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه تهران، پردیس قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| در ادیان توحیدی، خدا با اوصافی نظیر «قادر/عالم/خیرخواه مطلق»، توصیف میشود. در این بین، اختلافاتی در معناشناسی این اوصاف ظهور کرده است. در این نوشتار سعی خواهد شد تا با توجّه به تصوّر سنّتی «خدا»، شیوهای برای معناشناسی اوصاف مذکور ارائه گردد. در این شیوه از معناشناسی، تصوّر «خدا» به عنوان موجود مطلق، تحلیل میشود به «خدا» به عنوان موجود کامل حداکثری. پس از آن، در تبیین مفهوم «مطلقاً برخوردار» از «قدرت/علم/خیرخواهی»، با تمسّک به تصوّر موجود کامل حداکثری روشن میشود که خدا، باید این اوصاف را به نحوی داشته باشد که امکان تصوّر برتری موجودی دیگر نسبت به خدا منتفی باشد. این در صورتی ممکن است که خدا، این اوصاف را به صورت ضرورت بالذات یا بسیط و یا تغییرناپذیر دارا باشد. در نتیجه، در معناشناسی اوصاف خدا، باید شرط ضرورت بالذات یا بساطت و یا تغییر ناپذیری را مدّ نظر قرار داد؛ به طوری که هر گونه معناشناسی دیگری جز این، با تصوّر خدا ناسازگار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اوصاف انسانی ـ مابعدالطبیعی؛ تصور سنّتی خدا؛ موجود مطلق؛ موجود کامل حداکثری؛ پیش زمینه معنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,793 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,616 |
||