جایگاه حسن نیت در فقه امامیه | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 15، شماره 1 - شماره پیاپی 39، 1393، صفحه 33-57 اصل مقاله (267.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2014.1571 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدابوالقاسم نقیبی؛ ابراهیم تقیزاده؛ عباس باقری* | ||
| چکیده | ||
| حسن نیت بهمعنای انجام وظایف بهصورت صادقانه، منصفانه و معقول است؛ بهگونهای که دو طرف قرارداد یا اشخاص ثالث مرتبط با قرارداد از یکدیگر انتظار دارند، همراه با اهتمام به رعایت حقوق و منافع دیگران و دوری از هرگونه سوءنیت و فریبکاری. مفاهیم فرافقهی صداقت، عدالت، انصاف و قواعد فقهی چون اصل لزوم در عقود، لاضرر، احسان و اصل صحت، از مبانی اصل حسن نیت در منابع اسلامی بهشمار میآیند. بنابراین، شارع مقدس حسن نیت را در حمل افعال و رفتار مسلمین بر صحت امر مسلم میداند و در «اوفوا بالعقود» بر آن تأکید میورزد و در بسیاری از موارد بهصورت سلبی، مانند نهی از غش، غرر و تدلیس و بهطور کلی نهی از فریب و خدعه، به بیان مصادیق حسن نیت اهتمام دارد. ازاینرو، با عنایت به اینکه فقه امامیه منبع اصلی حقوق ایران است، قانونگذار میتواند با الهام از آموزههای فقهی و اخلاقی نسبت به وضع ماده قانونی در زمینه شناسایی اصل حسن نیت بهروشنی اقدام نماید. در این نوشتار، بهاختصار به برخی از رهیافتهای اصل حسن نیت در عقد بیع و عقد وکالت اشاره شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حسن نیت؛ فقه امامیه؛ اصل صحت؛ اصل لزوم؛ اخلاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,694 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,457 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,933 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,237,822 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,648,053 |