شرط محدودیت کسبوکار در قرارداد کار | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 41، 1394، صفحه 5-31 اصل مقاله (811.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2015.1762 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن بادینی؛ سیدعلیاصغر رحیمی* | ||
| چکیده | ||
| شرط محدودیت کسبوکار، بهمنظور حفظ موقعیت رقابتی کارفرما، در قرارداد کار بر کارگر تحمیل میشود و کارگر را نسبت به حفظ اسرار تجاری و نیز روابط حقوقی بعدی با رقبای کارفرما تحت کنترل قرار میدهد. از آنجا که این شرط محدودیتهای قابلتوجهی ایجاد میکند، لازم است تابع شرایطی باشد؛ از جمله مشروعیت منافع کارفرما، تعیین دقیق موضوع و محدوده زمانی و مکانی اجرای شرط، و نیز عدم مغایرت آن با نظم عمومی و منافع اجتماعی. در حقوق ایران، شرط محدودیت کسبوکار بهطور خاص در قانون کار مورد تصریح قرار نگرفته است و باید آن را بر اساس قواعد کلی حاکم بر شروط و التزامات تحلیل کرد. از این منظر، شرط مذکور در نظام حقوقی ایران قابل پذیرش است. این تحقیق در پی آن است که این شرط را بررسی کرده، شرایط صحت آن را استخراج و در چارچوب حقوق ایران ارزیابی نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شرط محدودیت کسبوکار؛ اسرار تجاری؛ منطقی بودن شرط؛ دانش نوعی و شخصی؛ آزادی اشتغال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,977 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,851 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 565 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,381,889 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,743,351 |