نگاه نقادانۀ ویلیام جی. وینرایت به نقش داروهای شیمیایی در تحقق تجربۀ دینی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 9، دوره 13، شماره 2، آبان 1394، صفحه 155-176 اصل مقاله (638.79 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2016.1763 | ||
| نویسنده | ||
| حسین طوسی* | ||
| دانشجوی دکتری فلسفه دین، مسائل جدید کلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| برخی از محققان تلاش کردهاند تا، با انجام دادن آزمایشها و بررسیهای لازم، تحقق تجربۀ دینی و عرفانی را از طریق مصرف داروهای شیمیایی به اثبات رسانند. وینرایت، با تمایز گزاردن میان تجربۀ عرفانی وحدتگرا و خداباور، و با توجه به پژوهشهای انجامشده توسط کلارک، پنک، و هیوستون و مسترز، بر این باور است که هرچند داروهای رواننما میتوانند نوعی تجربۀ عرفانی وحدتگرا به وجود آورند، ولی نمیتوانند تجربۀ عرفانی خداباور به وجود آورند. در تحقیقات محققان، شواهد و مدارک قابل اعتنایی وجود ندارد که بر اساس آن تجربههای عرفانی خداباورانه را بتوان ناشی از مصرف داروهای شیمیایی دانست. بررسیهای انجامگرفته روی نتایج استخراجشده از آزمایشهای محققان اخیر نشان داد که تجربیات ناشی از مصرف داروها بیشتر آفاقی بوده و درصد ناچیزی از آن به تجربۀ انفسی ارتباط دارد. به نظر وینرایت، در تبیین علمی تجربههای عرفانی، توجه به نکاتی لازم است. اولاً، توجه به موضوع این تجربیات و تفکیک انواع تجارب عرفانی از یکدیگر ضروری به نظر میرسد، یعنی ممکن است موضوع تجربه به گونهای باشد که هرگز نتوان تبیین علمی کافی از آن ارائه داد. ثانیاً ماهیت تجربۀ دینی و عرفانی به گونهای است که آن را با پرسشنامه و آزمایشهای تجربی نمیتوان تعیین کرد، زیرا این تجارب اموری درونی هستند و قابل اندازهگیری با معیارهای بیرونی نیستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ویلیام وینرایت؛ تجربۀ عرفانی؛ مواد رواننما؛ تجربۀ خداباور؛ تجربۀ انفسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,663 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,433 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 565 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,316,298 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,720,734 |