معیت سرمدی خداوند و علم مطلق | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 5، دوره 14، شماره 2، آبان 1395، صفحه 83-103 اصل مقاله (659.81 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2017.1909 | ||
| نویسنده | ||
| انشاءالله رحمتی* | ||
| دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از تعارضهای اساسی در کلام (الهیات) و فلسفۀ دین، تعارض علم پیشین خداوند و اختیار بشر است. بدیهی است که درک صحیح از موضوع زمان و نسبت آن با خداوند، برای حل این تعارض بسیار تعیینکننده است. بر این مبنا، سه راهحل برای این تعارض ارائه شده است که میتوان از آنها به «نظریۀ تعینناپذیری آینده»، «نظریۀ شناختناپذیری اعمال اختیاری آینده» و «نظریۀ لازمانی علم خداوند» تعبیر کرد. در این نوشتار، ابتدا دو نظریۀ نخست تشریح و بر ناکامی هر یک به عنوان راهحلی برای این تعارض تأکید میشود. نظریۀ سوم نیز مورد نقد و نظر قرار گرفته است و در نهایت نشان داده میشود که این نظریه میتواند کامیابترین راهحل باشد. به علاوه، دیدگاه فیلسوفان مسیحی مانند آکوئیناس، آنسلم و بوئتیوس در خصوص این نظریه را متذکر شده و در نهایت، در پرتو تأملات حکیمان مسلمان و به ویژه قاضی سعید قمی، در تبیین آن کوشیدهایم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علم مطلق؛ اختیار بشر؛ لازمانی؛ معیت سرمدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,278 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,872 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,911 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,165,916 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,583,347 |