بررسی و تحلیل ارادهٔ الهی از دیدگاه میرداماد | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 10، دوره 14، شماره 2، آبان 1395، صفحه 185-200 اصل مقاله (765.31 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2017.1914 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود صیدی* 1؛ مصطفی موسوی اعظم2 | ||
| 1استادیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه الهیات، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران | ||
| چکیده | ||
| آرای میرداماد در بحث ارادۀ الهی را میتوان در سه بخش طرح کرد: (1) معناشناسی، (2) وجود شناسی و (3) تفسیر روایات دالّ بر فعلی بودن صفت اراده. در حوزۀ معناشناسی، با استناد به ادلهٔ نقلی و عقلی، او قائل به تفاوت میان ارادۀ الهی و انسانی شده و ارادۀ الهی را «علم به نظام اکمل و عنایت به تحقق آن» تعریف کرده است. در ساحت وجودشناسی، و بحث از ذاتی یا فعلی بودن صفت اراده، میرداماد ادلهای بر ذاتی بودن آن بیان کرده و به دنبال آن به مصاف دیدگاه کلینی در باب نفی ارادۀ ذاتی در حق تعالی و نقد آن رفته است. در مقام سوم، میرداماد سعی در تبیین عدم تنافی دیدگاه خود با احادیث و روایات دال بر صفت فعل دانستن اراده و حادث بودن آن دارد. بدین منظور وی اراده را به دو اطلاق در نظر میگیرد، نخست معنای مصدری که اراده بدین معنا سازگار با ذات الهی و به معنای احداث و ایجاد شیئی است، و گاهی نیز مقصود از اراده معنای فعلی است که همان فعلی است که فاعل آن را ایجاد میکند و در روایات اراده در این معنا منتزع از مقام فعل بوده و حادث است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارادۀ الهی؛ صفت ذات؛ صفت فعل؛ میرداماد؛ کلینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,273 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,314 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,911 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,165,918 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,583,352 |