الهیات طبیعی و رابطه علم و دین از منظر پلانتینگا | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 7، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 30، آبان 1396، صفحه 123-142 اصل مقاله (599.62 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2018.2118 | ||
| نویسنده | ||
| مرتضی فقیهی فاضل* | ||
| دانشجوی دکتری فلسفه دین، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| الهیات طبیعی فهمی الهیاتی است که مستقل از حقایق وحیانی و تنها از طریق معارف بشری در پی ارائۀ دلیلی موجّه برای باور به وجود خداوند است. الهیات طبیعی همواره به عنوان حلقۀ ارتباط همدلانه میان علم و دین مورد توجه بوده است. زیرا اگر منظور از دین حقایق وحیانی و منظور از علم مجموعه معارف بشری است، الهیات طبیعی را میتوان همواره تبلور تلاش خداباوران برای برقراری گونهای ارتباط میان دین و معارف بشری دانست. آیا چنین شیوهای اعتبار دارد و در صورت اعتبار آیا ضرورت نیز دارد؟ پلانتینگا در این خصوص دو دیدگاه متفاوت را در حیات فکری خود برگزیده است. او در دیدگاه اول نه تنها الهیات طبیعی را غیرضروری بلکه آن را همچون الحاد طبیعی بیاعتبار میخواند، و در عین حال با تشبیه باور به وجود خدا به باور به دیگر اذهان بر عقلانیت آن تأکید میکند. اما در دیدگاه دوم، علیرغم تأکید بر نفی ضرورت الهیات طبیعی، آن را به لحاظ معرفتی معتبر میداند و کارکردهایی را برای آن برمیشمارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الهیات طبیعی؛ استدلال غایتشناختی؛ علم و دین؛ طبیعتگرایی فلسفی؛ آلوین پلانتینگا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,737 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,038 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 561 |
| تعداد مقالات | 4,898 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,116,199 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,502,162 |