از شناسایی «منع تجسس» بهمثابه «قاعدهای فقهی» تا انعکاس آثار آن در نظام دادرسی کیفری ایران | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 9، دوره 19، شماره 1 - شماره پیاپی 47، فروردین 1397، صفحه 155-180 اصل مقاله (466.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2018.2306 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامحسن کوشکی؛ رضا موسوی آزاده* | ||
| چکیده | ||
| منع تجسس بهعنوان یکی از راهکارهای اسلام در زمینه پیشگیری از نقض حریم خصوصی افراد است که در آیات و روایات مورد تأکید قرار گرفته است. حرمت تجسس به صورت مطلق مورد پذیرش معصومین (ع) قرار نگرفته است و قلمرو و محدوده این تحریم اسرار شخصی و خانوادگی که با مصالح عمومی جامعه هیچگونه ارتباطی ندارد، است؛ اما با این حال قاعده نخستین در این زمینه حرمت و عدم تجاوز به حریم خصوصی اشخاص است. علیرغم وجود روایات و مباحثی فراوانی که در خصوص حرمت و استثنائات تجسس وجود دارد، اما موضوع مهم منعتجسس بهمثابه قاعده فقهی در منابع فقهی و اقوال فقها مورد غفلت قرار گرفته است، در حالی که بحث از امکان تسری شرایط و ضوابط قاعده فقهی در باب منعتجسس، امری است ممکن و لذا اهمیت، قلمرو و آثار منع تجسس، زمینه را برای قاعدهسازی آن فراهم میکند. شناسایی منع تجسس بهمثابه قاعده فقهی میتواند دارای آثاری بسیار مهم، در بعد اجتماعی و هم در بعد حقوقی گردد. این امر به ویژه با تشکیل نظام جمهوری اسلامی و پدیده نظامسازی اهمیتی مضاعف مییابد. بنابراین در نوشتار کنونی، با روشی تحلیلی و توصیفی، قابلیت تبدیل منعتجسس به عنوان قاعدهای فقهی مورد بررسی قرار میگیرد. از سوی دیگر، آثار و تبعات آن در نظام دادرسی کیفری ایران مورد توجه قرار میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجسس؛ حریم خصوصی؛ دادرسی کیفری؛ قاعده فقهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,754 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,626 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,903 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,139,246 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,544,021 |