مطالعه تطبیقی فروش خودیاری | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 12، دوره 19، شماره 1 - شماره پیاپی 47، فروردین 1397، صفحه 235-256 اصل مقاله (356.63 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2018.2309 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمهدی موسوی* ؛ احمد حسنی کارمزدی؛ احمد امیر معزی | ||
| چکیده | ||
| یکی از ضمانتاجراهای غیرقضایی که در برخی سیستمهای حقوقی بهکارگیری شده، نهاد فروش خودیاری است. این نهاد به منظور دفع ضرر از یک طرف قرارداد که از اقدام طرف دیگر متضرر گردیده پیشبینی شده است؛ به عبارت دیگر، وقتی در یک رابطه قراردادی یک طرف نسبت به تعهداتی که در مقابل طرف دیگر قرارداد دارد مرتکب تخلف شود و شخص زیاندیده مال متخلف را در اختیار داشته باشد، این نهاد اجازه میدهد تا در موارد مشخص، متضرر به طور قانونی و به منظور جبران ضررهای خود اقدام به فروش مال طرف متخلف نماید. این نهاد هم در نظام حقوقی ایران و هم در اصول حقوق قراردادهای اروپا به رسمیت شناخته شده است، اما نه به عنوان اصلی کلی و فقط در مواردی قابلیت بهکارگیری دارد که از سوی قانون حاکم بر قرارداد پیشبینی شده باشد. در فقه امامیه، نزدیکترین نهاد به فروش خودیاری قاعده تقاص است؛ به نظر میرسد این قاعده را بتوان مبنایی برای نهاد فروش خودیاری در فقه امامیه شناخت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| «فروش خودیاری»؛ «ضمانت اجرای غیرقضایی»؛ «تبدیل سهام»؛ «تقاص»؛ «امتناع از پذیرش حق» | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,315 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,143 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,903 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,139,246 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,544,021 |