بررسی حکم فقهی مالکیت مراتع و واگذاری آن در فقه امامیه | ||
| پژوهشنامه فقه اجتماعی | ||
| مقاله 5، دوره 7، شماره 13، بهمن 1397، صفحه 93-120 اصل مقاله (387.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/fiqh.2019.2424 | ||
| نویسندگان | ||
| سید علی حسینی1؛ مهدی عرفانیان* 2 | ||
| 1دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مرتعها و گیاهان مرتعی از سودمندترین و زیباترین جلوهها و اعضای پیکره هوشمند طبیعتاند که بسیاری از نیازهای آدمی را برآورده میسازند. آنها از سویی در زمره مهمترین عوامل حفاظت از خاک قرار دارند و از سوی دیگر موجب سرسبزی، بهجت آفرینی و نشاط و شادابی پوشش برای آدمیان هستند و زمینه انبارش باران را در سفرههای زیرزمینی فراهم میآورند. یکی از مسائل مهمی که در فقه در زمینه مراتع وجود دارد، مالکیت این ثروتهای خدادادی و احکام فقهی واگذاری آنهاست. دستاوردهای این پژوهش که به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته حکایت از آن دارد که مراتع جزء انفال محسوب می شوند و از مباحات عامه و یا از مشترکات نمیباشند. بر این اساس، بنا بر ادله مطلقه بودن ولایت فقیه، ولیفقیه میتواند با توجه به دو ملاک عدالت و مصلحت، مراتع را به دیگران واگذار نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انفال؛ مالکیت؛ مباحات عامه؛ مرتع؛ مصلحت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,157 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 878 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 565 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,315,677 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,720,322 |