محدوده اثباتی بینه در جرائم منجر به قصاص عضو از دیدگاه فقه مذاهب اسلامی | ||
| پژوهشنامه فقه اجتماعی | ||
| مقاله 4، دوره 2، شماره 4، مرداد 1393، صفحه 71-92 اصل مقاله (368.9 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/fiqh.2014.2435 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد نوذری فردوسیه1؛ سید یوسف علوی وثوقی2؛ علی خلف خانی* 3؛ عبدالحمید اسکندری4 | ||
| 1مدیر گروه و استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم | ||
| 2استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم | ||
| 3دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم | ||
| 4فارغ التحصیل دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم | ||
| چکیده | ||
| بینه یکی از ادله مهم اثبات دعاوی کیفری و جرائم منجر به قصاص نفس یا عضو است. بینه با تمام شرایط کمی و کیفی آن، باید دارای هشت شرط باشد تا امکان اثبات جرائم منجر به قصاص و بخصوص قصاص عضو توسط آن به وجود آید. این شرایط هشتگانه عبارتاند از؛ دو شاهد یا بیشتر، مرد بودن، اسلام، عدالت، عقل و بلوغ، علم به مشهودبه، عدم توجه اتهام، اصلی بودن شهادت. هر یک از مذاهب فقه اسلامی در هرکدام از معیارهای ذکرشده دارای اختلافات اساسی بر پایه استدلالهای حدیثی و روایی هستند که لزوم بررسی تطبیقی این آراء را بخصوص در مباحث کیفری دوچندان میکند؛ بنابراین نگارندگان با تکیه بر روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای و از طریق مطالعه تطبیقی بین آراء فقهای مذاهب اسلامی به بیان شرایط کمی و کیفی بینه در اثبات جرائم منجر به قصاص دون النفس میپردازند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قصاص عضو؛ بینه؛ جانی؛ مجنی علیه؛ جرائم علیه تمامیت جسمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 759 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,081 |
||