تحدید مسئولیت متصدی حمل و نقل دریایی در حقوق ایران و کنوانسیونهای بینالمللی | ||
| آموزههای حقوقی گواه | ||
| مقاله 2، دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 2، اردیبهشت 1395، صفحه 31-54 اصل مقاله (565.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله تخصصی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/leg.2016.2611 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن ایزانلو1؛ مرتضی بهادران شیروان* 2؛ علی مهاجرانی* 2 | ||
| 1استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق خصوصی | ||
| چکیده | ||
| حمل و نقل بینالمللی همواره از اهمیت بسیار زیادی در عرصه تجارت جهانی برخوردار است وافرادی که متصدی حمل و نقل دریایی هستند همواره با خطرات و ریسکهای زیادی در راه انتقال و به مقصد رساندن کالا و مسافر مواجه هسنتد. از این رو نیازمند ابزارهای حمایتی جهت افزایش ضریب اطمینان خود جهت ادامه فعالیت میباشند. تحدید مسئولیت متصدیان حمل و نقل، یکی از موثرترین ابزارها در این راستا میباشد. کنوانسیونهای مهمی نظیر بروکسل (1924)، هامبورگ (1978)، روتردام (2008) و آتن (1974) از جمله قواعد و مقرراتی هستند که میزان و حدود مسئولیت متصدیان حمل و نقل دریایی را ذکر نمودهاند. کنوانسیون بروکسل که در سال 1968 مورد بازبینی و اصلاح قرار گرفت، در پروتکل اصلاحی (لاهه-ویزبی) معیار تحدید مسئولیت متصدی حمل و نقل تغییر یافت و به نوعی، منافع کشورهای صاحب کالا بیشتر مورد توجه قرار گرفت. کنوانسیون هامبورگ نیز با تعیین حق برداشت ویژه (S.D.R)، گام مهمی در تببین موضوع تحدید مسئولیت برداشت. قانون دریایی ایران که در سال 1343 و با اقتباس از کنوانسیون بروکسل (1924) به تصویب رسید، در مورد تحدید مسئولیت همچنان از قواعد کنوانسیون بروکسل پیروی نموده و متاسفانه تغییری در رویهی خود ایجاد نکردهاست که به نظر میرسد با توجه به تصویب کنوانسیونهای جدید و بهروزتر در این عرصه، بازنگری در قانون دریایی جمهوری اسلامی ایران امری ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حمل و نقل دریایی؛ متصدی حمل و نقل؛ تحدید مسئولیت؛ قانون دریایی ایران؛ کنواسیون بروکسل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,832 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,143 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 565 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,319,549 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,723,727 |