عوامل بیگانگی اجتماعی میان امام علی(ع) و مردم زمانه در نهج البلاغه | ||
| مطالعات قرآن و حدیث | ||
| مقاله 9، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 26، فروردین 1399، صفحه 219-246 اصل مقاله (352.27 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/quran.2020.2716 | ||
| نویسنده | ||
| صحبت اله حسنوند* | ||
| استادیار گروه معارف قرآن و اهل البیت(ع)، دانشکده الهیات و معارف اهل البیت، دانشگاه اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| مفهوم بیگانگی اجتماعی و ابعاد و عوامل آن، در اکثر فرهنگ ها و جوامع بعنوان یک معضل و مسألة اجتماعی مورد تحلیل قرار می گیرد. این مفهوم بمعنای احساس انفصال و فقدان پیوند ذهنی میان فرد و جامعه می باشد و رشد و پویایی فرهنگی- اجتماعی جامعه را با توقف مواجه می کند. امام علی(علیه السلام) در دوران خلافت با حوادث سیاسی و اجتماعی مهمی مواجه شد. رویارویی با دشمنان خارجی و داخلی و غفلت و دوری مردم از فرهنگ اصیل اسلامی سبب شد تا ایشان میان خود و جامعه پیرامون، احساس انفصال و بیگانگی نماید که بازتاب این حالت در خطبه ها و نامه های نهج البلاغه بوضوح دیده می شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی و بر اساس نظریه ملوین سیمن به واکاوی بیگانگی اجتماعی امام علی(علیه السلام) می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که احساس بی قدرتی، احساس ناهنجاری اجتماعی و احساس تنفر فرهنگی مهمترین عوامل احساس بیگانگی اجتماعی در نهج البلاغه می باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام علی(علیه السلام)؛ نهج البلاغه؛ بیگانگی اجتماعی؛ ملوین سیمن؛ تنفر فرهنگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,138 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 975 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,946 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,274,263 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,680,483 |