رابطۀ قانون و حکمرانی سیاسی در ایران معاصر (سدۀ نوزدهم و عصر مشروطه) | ||
| دانش سیاسی | ||
| مقاله 1، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 31، فروردین 1399، صفحه 1-24 اصل مقاله (628.53 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (مسایل سیاسی ایران) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pk.2020.2731 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید احمدی1؛ نوذر خلیل طهماسبی* 2 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| قانون یکی از مهمترین و نافذترین مفاهیم ایران سدۀ نوزدهم و عصر مشروطه بود به گونهای که کمتر رساله یا اثری در آن دوران بر قانون اصرار نمیورزید. قانونخواهی ایرانیان در آن دوران با هدف اصلاح و تقویت حکمرانی سیاسی و تقلیل بینظمیهای سیاسی-اجتماعی استبداد قاجار بود. هدف این پژوهش تحلیل و بررسی چنان پیشینۀ تاریخی است تا ضمن پافشاری بر لزوم بسط گفتمان بومی و درونی دربارۀ مسئلۀ حکمرانی، پیرامون نخستین طرحهای پیشنهادی متفکران ایران دربارۀ زمامداریِ صحیح نیز آگاهی یافت. پژوهش حاضر این پرسش اساسی را دنبال میکند که «جایگاه و اثرگذاری قانون در الگوهای حکمرانی مطرح شده از سوی نواندیشان ایران سدۀ نوزده و عصر مشروطه چگونه بود؟» برای بررسی چنین پرسش مهمی، از روش تحلیل اسنادی استفاده شده است. همچنین با استفاده از روش نظریه مبنا (نظریۀ بحران اسپریگنز)، ضمن تحلیل رسالهها و آثار زبدۀ نواندیشان و متفکران سدۀ نوزدهم، فرآیند گرایش آنان به قانون و طرحهای پیشنهادی آنان بررسی شده است. با چنین رویکردی میتوان گفت نواندیشان ایران بر اثر ملاحظۀ وضع نامطلوب ایران عصر قاجار و رویارویی با جهان متجدد بر آن شدند تا نوعی حکمرانی سیاسی جدید را بر اساس بینش و برداشت خود از وضع ایران پیشنهاد دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ حکمرانی سیاسی؛ سلطنت مشروطه؛ سلطنت منتظم؛ قانون؛ مصالح عامه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,441 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,313 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 565 |
| تعداد مقالات | 4,954 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,460,379 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,795,843 |