اعتبار سنجی مفهوم امین در فقه امامیه و حقوق ایران | ||
| آموزه‌های حقوقی گواه | ||
| دوره 6، شماره 1 - شماره پیاپی 10، اردیبهشت 1399، صفحه 1-24 اصل مقاله (926.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله تخصصی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/leg.2020.2803 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن اسماعیلی1؛ محمد کربلایی پازکی* 2 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناسی ارشد حقوق خصوصی | ||
| چکیده | ||
| امین و امانت یکی از قدیمی‌ترین و آشنا‌ترین مفاهیم مطرح در هر نظام حقوقی است. وجود ارزش اخلاقی امین و جایگاه ویژه او در میان مردم، سبب گردیده تا در نظام‌های حقوقی گوناگون نیز دارای جایگاه باشد. برخی از نظام های حقوقی مانند کامن لا برای احراز صلاحیت امین ضوابط و شرایطی را بیان کرده‌اند و در برخی از نظام‌های حقوقی دیگر مانند ایران امین را فردی می‌دانند که مالک یا شارع او را امین قرار داده باشند. افزون بر این، حکم به عدم ضمان امین در صورت تلف از جمله مزایای نهاد امانت است و عبارت «لیس علی الامین الا الیمین» بیانگر این مساله است. اهمیت و جایگاه ویژه امین و امانت بر کسی پوشیده نیست. در این تحقیق نگارنده با روش تحلیل متن و شیوه جستجو در متون و نظریات حقوقی در صدد پاسخگویی به این سوال است که: «مفهوم امین در فقه امامیه و حقوق ایران چیست؟» و «تفاوت میان مقام ثبوت و اثبات در تحقق مفهوم امین کدام است؟» به نظر می‌رسد در مقام ثبوت امین مطلقاً ماذون نیست و در مقام اثبات نیز امین مسئول است مگر آنکه به امانتداری شهره باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| امین؛ ماذون؛ ثبوت؛ اثبات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,446 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,330 |
||