محکی موجود بما هو موجود از دیدگاه ابن‌سینا | ||
| حکمت سینوی (مشکوه النور) | ||
| مقاله 6، دوره 15، شماره 45، مرداد 1390، صفحه 93-114 اصل مقاله (3.04 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/ap.2011.39469 | ||
| نویسندگان | ||
| لیلا کیان خواه* 1؛ رضا اکبریان2؛ محمد سعیدی مهر3 | ||
| 1استادیار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران. | ||
| 2استاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 3استاد گروه فلسفه و حکمت و منطق دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هر چند که نظام فلسفی ابن‌سینا نظام عقلانی محضی است که بسیاری از اصول زیربنایی آن را اصول فلسفه ارسطویی تشکیل می‌دهد و فلسفه او فلسفه مشائی خوانده میشود، ولی با این وجود، ابن‌سینا هرگز خود را ملزم به حفظ تمامی مبانی فلسفه ارسطویی نمی‌داند و در بسیاری از موارد به نقد آن‌ها نیز می‌پردازد. ابن‌سینا با پذیرش برخی مبانی ارسطویی و ارائه اصول خاص فلسفی خود، مؤسس نظام فلسفه مشاء اسلامی به شمار می‌رود که فلسفه‌ای بر محور موجود است. او موضوع مابعدالطبیعه خود را موجود بما هو موجود می‌داند و اصول مابعدالطبیعی خود را بر مبنای آن بنا می‌کند.در طول تاریخ فلسفه، علاوه بر ابن‌سینا بسیاری از فیلسوفان پس از او نیز در عالم اسلام و در مغرب زمین، موضوع مابعدالطبیعه را موجود بما هو موجود می‌دانند، اما این هرگز بدین معنا نیست که همه این فلاسفه دارای ساختار مابعدالطبیعی واحدی هستند؛ در فلسفه ابن‌سینا موجود، مفهومی مشترک معنوی است که به تشکیک بر مصادیقش صدق می‌کند. معنای موجود بما هو موجود به قدری عام و فراگیر است که تمام موجودات عالم، محکی و مصداق آن قرار می‌گیرند. دامنه وسیع موجود بما هو موجود، همه موجودات را شامل میشود؛ از خداوند تبارک وتعالی گرفته تا ممکنات مجرد و سپس ممکنات مادی و در نهایت در پایین‌ترین مرتبه وجود، هیولای اولی. در میان این موجودات خداوند وجود محض مستغنی داشته، به هیچ موجود دیگری وابسته نیست و در مقابل، ممکنات وجود ربطی و تعلقی به واجب‌الوجود داشته و در حدوث و بقاء نیازمند وجود واجب‌اند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| وجود؛ موجود؛ فلسفه مشاء؛ مابعدالطبیعه؛ ممکنات؛ واجب‌الوجود؛ ابن‌سینا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,351 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,826 |
||