تحلیل معنایی علیت در فلسفه ارسطو و ابن سینا | ||
| حکمت سینوی (مشکوه النور) | ||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 44، بهمن 1389، صفحه 114-129 اصل مقاله (2.07 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/ap.2011.39477 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم سالم* 1؛ محمد سعیدی مهر2؛ رضا اکبریان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه مشاء دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| ارسطو برای نخستین بار در تاریخ فلسفه، نظریه علل اربعه را مطرح کرد و از آن برای بررسی ساختار رویدادهای طبیعت و توجیه تغییرات عالم بهره گرفت. علل در فلسفه ارسطو هم باعث تحقق شیء در خارج میشوند و هم سبب شناخت آن. ابنسینا با استفاده از منابع فکری متعدد، از نوافلاطونی گرفته تا اندیشه های دینی در اسلام، علیت را به گونه ای دیگر تفسیر کرد و توانست با آن نظام خلقت را تبیین فلسفی نماید. علیت در نظام فلسفی ابنسینا بر مدار وجود است، نه حرکت؛ و علیت، هستی موجودات را تبیین میکند، نه فقط حرکت آنها را. از این رو با وجود آنکه علیت و توابع آن هم در فلسفه ارسطو و هم در فلسفه ابن سینا نقش محوری دارد، اما نگرش این دو فیلسوف به این نظریه متفاوت بوده است. به نظر می رسد این تفاوت در تعاملی دوسویه با تطور معنایی علت از فلسفه ارسطو به فلسفه ابن سینا شکل گرفته است. برای روشن شدن علت این تفاوت لازم است تا معنای علیت نزد این دو فیلسوف به خوبی تبیین گردد تا واضح شود که هر یک از این دو فیلسوف برای علیت و علت چه واژه ای را به کار میبردند و از آن چه معنا و کاربردی انتظار داشتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابن سینا؛ ارسطو؛ علیت؛ علت ایجادی؛ حرکت؛ آیتیا؛ آیتیون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,801 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,546 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,300,069 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,706,821 |