معناشناسی معروف در قرآن و رابطه آن با حقوق زن در خانواده | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 4، دوره 14، شماره 51، اسفند 1388، صفحه 70-85 اصل مقاله (309.41 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2010.40001 | ||
| نویسندگان | ||
| طیبه اکبری راد1؛ فهیمه ملک زاده2 | ||
| 1دکتری علوم قرآن و حدیث ؛ استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال | ||
| 2دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی گرایش حقوق خانواده؛ استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال | ||
| چکیده | ||
| «معروف» واژهای است برای معرفی کارهای نیک در قرآن کریم که هر گونه طاعتی را در برمیگیرد. عرف و معروف بیش از 40 بار در قرآن به کار رفته است و بیشتر شامل بخش های حقوقی قرآن می شود. بیش از پنجاه درصد از این موارد مربوط به حقوق زن در نظام خانواده است. مقاله حاضر با استفاده از معنیشناسی ساختگرا (روابط معنایی در سطح واژه) واژه معروف را مورد تحلیل قرار داده است. تقابل این واژه با واژههای «نکر»، «منکر» و «جهل» نشان میدهد که معروف و عرف در بیان قرآن کریم به معنای شناخته شده، نیکو و امر منطبق بر طبع، شرع و عرف خردمندانه عمل کردن است. موارد کاربرد این واژه در قرآن کریم همچنین نشان میدهد که در بعضی آیات، حقوق زنان در زندگی مشترک به صورت کلی و مطلق، با این واژه بیانشده و گاه تامین نیازهای اقتصادی و گاهی دیگر، نوع رفتار و معاشرت با زنان با این واژه تبیین گردیده است. قید «معروف» در آیات مذکور بیانگر آن است که کلیه حقوق زن در نظام خانواده باید مقبول طبع، عقل، شرع، عرف و فرهنگ جامعه باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زن؛ خانواده؛ معروف؛ حقوق؛ عرف؛ معنیشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,041 |
||