پدیدارشناسی فقهی اعتداد و انتساب در "شبهه" | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 51، اسفند 1388، صفحه 131-151 اصل مقاله (301.28 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2010.40004 | ||
| نویسندگان | ||
| کبری پورعبدالله* 1؛ آیتالله عباسعلی عمید زنجانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فقه و اصول حوزه علمیه قم؛ عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق ع | ||
| 2استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| هر گاه مرد در اثر اشتباه، زن بیگانه را همسر شرعی خود بپندارد و با او آمیزش نماید، هم نسب شرعی شکل میگیرد و هم پس از کشف خلاف، عده ثابت میشود. این اشتباه میتواند ناشی از شبهه در موضوع یا شبهه در حکم باشد؛ ولی به هر حال معذوریت و نداشتن سوء نیت، فصل ممیز ماهیت شبهه است. وجود پراکندگی و عدم صراحت در ادله نقلی وطی شبهه، ابهامات متعددی در فروع فقهی آن به جا گذاشته است که همگی ناظر به اشکال در ماهیت معذوریت و تعیین جایگاه اعتداد و مهر است. در این نوشتار بر اساس متدلوژی استنباط فقهی و بهرهمندی از محکمات اصولی، ثابت شده است که موارد تقصیر، مانع معذوریت است و اعتداد حق زوج شمرده میشود. موضوع مهر نیز وطی ناشی از عقد است. در نتیجه نباید مطلق عدم علم را محکوم به شبهه دانست. عدم آگاهی از انعقاد نکاح و نیز علم به منعقد نشدن نکاح، مانع لزوم عده است؛ علاوه بر این، مهر اساساً عوض انتفاع از بُضع است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شبهه؛ وطی؛ مهر؛ عده؛ بضع؛ نسب؛ معذوریت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,527 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,779 |
||