اصل مصلحت در اولویت حضانت | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 1، دوره 19، شماره 61، دی 1393، صفحه 5-17 اصل مقاله (3.2 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2014.49260 | ||
| نویسنده | ||
| زهره کاظمی* | ||
| دکتری مطالعات زنان دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| بررسی جایگاه اصل مصلحت و تأثیر آن در تشریع، به ویژه در حوزه روابط انسانی، مثل خانواده، امری است که نتیجه ارزشمندی برجای میگذارد. الگوی کلی قانونگذاری در اسلام، حرکت بر مبنای مصالح با هدف اصلاح جامعه و پیشگیری از افساد بوده است. این پژوهش درصدد است که تأثیر مصلحتاندیشی را در حضانت به عنوان یکی از مهمترین و حساسترین قوانین خانواده که تأثیر مستقیم در انسانسازی و پرورش نسل بشر دارد، مورد بررسی قرار دهد. بررسی مصلحت و جایگاه آن در شریعت و سپس بیان نظرات فقهی در خصوص اولویت مادر یا پدر در حضانت فرزندان (اعم از دختر و پسر) به خصوص زمانی که در این قضیه دچار اختلاف نظر شوند،نشان میدهد که مبنای روایات مورد استناد فقها، حفظ مصلحت کودک و توجه به نیازهای اوست و میتوان با جمعبندی روایات، تداوم حضانت مادر را تا زمان بلوغ فرزندان در شرایط اجتماعی حاضر مشروط به صلاحیت مادر استنتاج کرد که موافق با نظر برخی از فقها در اولویت مادر در حضانت فرزند تا بلوغ است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حضانت؛ مصلحت؛ نگهداری کودک؛ اولویت حضانت مادر؛ سن حضانت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,893 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,945 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,908 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,154,559 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,570,003 |