مطالعه تغییر نام خانوادگی زنان پس از ازدواج در حقوق ایران و آمریکا | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 4، دوره 20، شماره 62، خرداد 1394، صفحه 77-94 اصل مقاله (3.87 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2015.52082 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس میرشکاری* 1؛ سید جواد فراهانی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه علم و فرهنگ | ||
| 2کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| داشتن استقلال در نام یکی از نمودها و نمادهای استقلال در شخصیت است؛ زیرا شخص مستقل دارای نام مستقل نیز هست. از این دیدگاه، در هر دو نظام حقوقی ایران و آمریکا، تلاش بر این است که حق زنان بر داشتن نام خانوادگی مستقل، به عنوان بخشی از هویت فردی به رسمیت شناخته شود؛ اما همیشه این گونه نبوده است؛ در نظام حقوقی آمریکا تا دهه هفتاد قرن بیستم، نام زن پس از ازدواج، ناگزیر به نام خانوادگی شوهر تغییر می‌یافت. در نظام حقوقی ما نیز اگرچه قانوناً هیچ‌گاه نام زن به اجبار به نام شوهرش تغییر نیافت؛ اما تا سال 1355، شوهر نام خانوادگی خانواده (و از جمله همسرش) را انتخاب می‌کرد. به هر حال، هر دو نظام دچار دگردیسی شده‌اند؛ آمریکا در آغاز دهه هفتاد پذیرفت که زن پس از ازدواجآزاد است که اگر بخواهد نامش را به نام خانوادگی شوهرش تغییر دهد. در ایران نیز پس از آن که همگان نام خانوادگی یافتند، دیگر نشانی از تحمیل و اجبار دیده شد. همچنین، هر دو نظام حقوقی، امکان اختیار نام خانوادگی همسر برای زنان را با رنگ‌وبوی یک حق قانونی و دست‌ِکم امتیاز ویژه زنان تدارک دیده‌اند تا استقلال زنان حفظ گردد. این مقاله با رویکردی تطبیقی، رژیم حاکم بر تغییر نام خانوادگی زنان پس از ازدواج را در دو نظام حقوقی ایران و آمریکا بررسی می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| حقوق زنان؛ حق برخورداری از نام خانوادگی؛ حق تغییر نام خانوادگی؛ برابری حقوقی؛ حق داشتن هویت مستقل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,357 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,079 |
||