گفت و گو؛ از جدل فلسفی تا کنش تربیتی | ||
| علوم تربیتی از دیدگاه اسلام | ||
| مقاله 7، دوره 1، شماره 1، 1392، صفحه 135-158 اصل مقاله (198.32 K) | ||
| نوع مقاله: علمی ـ ترویجی (روانشناسی و روانشناسی تربیتی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/edus.2013.57512 | ||
| نویسندگان | ||
| منصوره حاج حسینی* 1؛ طیبه ماهروزاده2 | ||
| 1استادیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی دانشگاه الزهراء | ||
| چکیده | ||
| گفتو گو پدیده دیرپای انسانیاست که بر پایه ماهیت معرفتشناختی خود، انگارههای فلسفی و نظریههای گوناگونی را به خود اختصاص داده و آنها متناسب با دیدگاه اندیشهگران به انسان و جایگاه او در ساخت واقعیت، تحول یافتهاند. از این رو شناسایی جایگاه گفت وگو در آموزش، نیازمند بررسی نظریههای یاد شده و رویکردهای تبیینی آنهاست که مقاله حاضر به شیوه تحلیلی بدان میپردازد. و در پی آن با شناسایی دیالکتیک به عنوان رویکرد روششناختی سقراط، پایهگذار آموزش مبتنی بر گفت وگو، عرصههای گوناگون کاربرد آن را در گفت وگوگرایی باختین، تأویل هرمنوتیک گادامر و کنش تفاهمی هابرماس، بررسی میکند و در نهایت بر پایه اصول نظری قابل استنتاج از آن ها، الگوی عملی آموزش مبتنی بر گفت وگو در دیدگاه فریره، را ارائه مینماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گفتوگو؛ دیالکتیک؛ سقراط؛ باختین؛ گادامر؛ هابرماس؛ فریره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,053 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,161 |
||