رویکردی بر حق تعلم کودک توسط والدین در قوانین داخلی و اسناد بین المللی | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 12، دوره 26، شماره 74، اردیبهشت 1400، صفحه 249-229 اصل مقاله (677.85 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2018.71216 | ||
| نویسندگان | ||
| عاطفه عباسی کلیمانی1؛ اسما اکبری* 2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشگاه امام صادق(ع) پردیس خواهران، تهران، ایران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق دانشگاه علوم قضایی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| حق بر آموزش کودک، از حقوق فردیوی و از جمله حقوق اجتماعی برای داشتن جامعه سالم است.در جامعه کنونی، اجرای این حق بر عهده نهادهای رسمی مانند دولت و نهادهای غیر رسمی مانند خانواده است. طبق اسناد بینالمللی، خانواده با توجه به نقش اساسی خود که در تعلیم و تربیت کودک دارد، در تضمین اجرای این حق نسبت به دولت در اولویت قرار دارد. در تحقیق حاضر به روش توصیفی_تحلیلی در پی پاسخ به این سوال هستیم که دامنه نقش والدین در تعلیم و آموزش کودک چه موضوعات و ابعادی را در بر میگیرد. تبیین این مسأله، نگارندگان را به این نتیجه رهنمون ساخته است که با نظر به این که کودک بیشترین ارتباط عاطفی، روانی، شخصیتی و ... را با خانواده خود برقرار میکند؛ نه تنها باید تدابیری اندیشیده شود که خانواده کانون تعالی و رشد وی باشد، بلکه دولت نیز باید بیش از هر چیز تأمین سلامت خانواده را در اولویت برنامه اجرایی خود قرار دهد تا کودکان به عنوان نیروی انسانی آینده کشور بتوانند تمام نیازهای خود را ابتدا در خانوادهای سالم و سپس در جامعهای متعالی رفع کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کودک؛ حق آموزش؛ قلمرو زمانی؛ قلمرو مکانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,282 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,672 |
||