عنصرشناسی بیع (نقد فقهی - حقوقی ماده 338 قانون مدنی) | ||
| پژوهشنامه فقه اجتماعی | ||
| دوره 7، شماره 14، مرداد 1398، صفحه 141-160 اصل مقاله (330.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/fiqh.2019.75383 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا عالی پناه1؛ مرتضی نجف آبادی* 2؛ هادی دهنوی3 | ||
| 1استادیار حقوق خصوصی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران | ||
| 3فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| برای تحقق عقد بیع در نظام حقوقی ایران، وجود پارهای از عناصر ضروری است. قانونگذار کوشیده است تا این عناصر را در ماده (338) قانون مدنی گرد آورد. بر این اساس، در ماده یاد شده در مقام تعریف عقد بیع آمده است: «بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم». مطابق این ماده، عناصر بیع عبارتاند از: «تملیکی بودن»، «معاوضی بودن»، «عین بودن موضوع»، «قابلیت ثمن قرار گرفتن هر مال» و «معلوم بودن ثمن». از آن رو که تعریف مذکور در برشمردن عناصر بیع از دقت نظر کافی برخوردار نیست، نوشتار حاضر تلاش میکند تا با رویکرد توصیفی - تحلیلی ضمن بیان ایرادات وارد بر آن، عناصر عقد بیع در نظام حقوقی ایران را بر اساس حقیقت عرفی آن احصا نماید و ابهامات موجود در این باره را مرتفع سازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیع؛ تملیک؛ ثمن؛ عقد؛ عین؛ مبیع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,443 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 763 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 570 |
| تعداد مقالات | 4,994 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,775,348 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,977,745 |