تحلیل روابط دوجانبه چین و جمهوری اسلامی ایران در عرصه سیاست خارجی: شکاف بین انتظارات و واقعیات | ||
| دانش سیاسی | ||
| مقاله 11، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 32، مهر 1399، صفحه 537-562 اصل مقاله (1.52 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (روابط بین الملل) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pk.2020.75411 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان فلاحی1؛ علی امیدی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه اصفهان | ||
| 2گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| چین و ایران در دوران استعمار (قرون 18 و 19 میلادی) تحت نفوذ قدرتهای بیگانه قرار گرفتند و در دو جنگ جهانی میدان رقابت قدرتهای متخاصم شدند. پس از این دوران هر دوکشور با انقلاب داخلی (1949 چین و 1979 ایران) مواجه شدند. لذا بنیادهای سیاست خارجی این دو کشور کموبیش تحت تاثیر تجربه ناخوشایند تاریخی و اصول انقلابی آنها قرار گرفته است. بر همین اساس بیجینگ و تهران نظم رایج بینالمللی را ناعادلانه میپندارند و هدفی مشابه (نه یکسان) برای تعدیل نظم بینالمللی دارند. از اینرو هر دو کشور جایگاهی ویژه در روابط خارجی یکدیگر دارند. با توجه به نکات مذکور، این پرسش مطرح میشود که نگاه ایران و چین به یکدیگر در روابط خارجی چگونه است؟ نگاه کشورها به یکدیگر ممکن است با انتظارات متفاوتی همراه باشد. عدم تطابق انتظارات با واقعیات معمولا منجر به خطای استراتژیک و هزینههای هنگفت در سیاست خارجی شود. در این مقاله استدلال شده است که «نگرش چین به ایران بر اساس محاسبات اقتصادی و تا حدودی ایجاد توازن ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی غیرچالشگرانه در برابر آمریکا بنا شده است. در حالیکه نگرش ایران به چین بیشتر بر مبنای برقراری موازنه سیاسی در برابر آمریکا و ایجاد تکیهگاه اقتصادی است.» | ||
| کلیدواژهها | ||
| جمهوری اسلامی ایران؛ چین؛ سیاست خارجی؛ نظم بین المللی؛ وابستگی متقابل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,345 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,546 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 568 |
| تعداد مقالات | 4,986 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,738,035 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,949,206 |