صورت بندی لوازم سیاسی خوشبختی در حکمت متعالیه | ||
| دانش سیاسی | ||
| مقاله 6، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 32، مهر 1399، صفحه 433-460 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (سیاست اسلامی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pk.2020.75421 | ||
| نویسندگان | ||
| امید شفیعی قهفرخی* 1؛ میثم بهارلو2 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه السلام | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی در دانشگاه امام صادق علیه السلام | ||
| چکیده | ||
| پنداشتها و سیاستهای مربوط به خوشبختی بشر، پیوند وثیقی با نظریات سیاسی دارند. پژوهش حاضر سعی دارد با روش تفسیری و بهره گیری از حکمت صدرایی ـ به ویژه دیدگاههای علامه طباطبایی و شهید مطهری ـ به تبیین چیستی خوشبختی و جایگاه آن در منظومه حکمت سیاسی متعالیه بپردازد. در این راستا، پس از بررسی ماهیت خوشبختی در حکمت متعالیه ملاصدرا و علامه طباطبایی، چگونگی کنشگری انسان در جهت نیل به آن بررسی میشود. سپس براساس تعریف مدنظر از خوشبختی یعنی رسیدن از استعداد و نیاز به کمال و رفع نیاز، منابع فردی و اجتماعی خوشبختی تعیین میشوند که البته برای این منظور، فلسفه تشکیل جامعه و نیازهای انسان در تشکیل آن در قالب یک نظریه فلسفی-سیاسی ارائه میشود. در ادامه نیز جایگاه حکومت در دستیابی به جامعه ایده آل مورد بحث قرارمیگیرند و خوشبختی در منظومه حکمت سیاسی متعالیه، در نسبت با آزادی، امنیت، تربیت و عدالت تعریف خواهند شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکمت متعالیه صدر ایی؛ خوشبخ تی؛ سیدمحمدحس ین طباطبا یی؛ صدرالمتألهین؛ کما لگرایی؛ مرتضی مطهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,086 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,104 |
||