الگوی رفتاری ایالات متحده آمریکا در مدیریت بحرانهای بین المللی | ||
| دانش سیاسی | ||
| مقاله 11، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 33، فروردین 1400، صفحه 215-242 اصل مقاله (547.55 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (روابط بین الملل) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pk.2021.239398.2743 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد عابدی1؛ نوذر شفیعی* 2؛ محمدرضا دهشیری3 | ||
| 1دانشجوی دکترای روابط بین الملل،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران،جمهوری اسلامی ایران | ||
| 2عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان.اصفهان. جمهوری اسلامی ایران | ||
| 3عضو هیات علمی دانشکده روابط بین الملل، وزارت امور خارجه.تهران. جمهوری اسلامی ایران | ||
| چکیده | ||
| در خلال عمده بحران های بینالمللی، آمریکا یا بازیگر اصلی بحران بوده و یا در پرتو مداخله سازمان ملل، فعالیت نموده است. بنابراین سؤال اصلی مقاله آن است که منطق رفتاری ایالات متحده در مدیریت بحرانهای بینالمللی از چه الگویی تبعیت میکند؟ محققان، دادههای پروژه بینالمللی «آی.سی.بی» را با الهام از ایده تاریخ کاربردی، تحلیل و به طراحی الگوی مورد نظر پرداختهاند. یافتههای مقاله نشان می دهد تهدیدهای نفوذ، خسارت شدید، خسارت نظامی محدود و تهدید سیاسی بیشترین فراوانی را در بحرانهای آمریکا به عنوان بازیگر بحران داشته است. تکنیک غالب آمریکا در بحرانهای مبتنی بر تهدید نفوذ (به عنوان فراگیرترین بحران فراروی آمریکا) عدم خشونت بوده است. همچنین آمریکا در هیچیک از بحرانهایی که شورای امنیت مسئول رسیدگی بوده، «بیفعالیت نبوده» اما رویکرد غالب آن، «فعالیت سطح پایین» بوده است. مقاله نتیجه میگیرد: تهدیدهایی همچون تهدیدهای فرهنگی، یا اقتصادی فاقد پتانسیل لازم برای ایجاد یک بحران بینالمللی برای آمریکا است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی: ایالات متحده آمریکا؛ بحران بینالمللی؛ تاریخ کاربردی؛ تهدید؛ خشونت؛ سازمان ملل متحد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,379 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,109 |
||