تشدید تحریمهای یکجانبه امریکا علیه جمهوری اسلامی ایران در زمان شیوع کووید-19 | ||
| دانش سیاسی | ||
| مقاله 6، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 33، فروردین 1400، صفحه 87-108 اصل مقاله (456.94 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (روابط بین الملل) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pk.2021.239049.2711 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر ساجدی* 1؛ ارسلان قربانی شیخ نشین2؛ محمدبشیر بازگیر3 | ||
| 1عضو هیات علمی گروه روابط بین الملل،دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، جمهوری اسلامی ایران | ||
| 2عضو هیات علمی گروه روابط بین الملل ، دانشگاه خوارزمی، تهران، جمهوری اسلامی ایران | ||
| 3دانش آموخته دکترای روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدتهران مرکزی،تهران،جمهوری اسلامی ایران | ||
| چکیده | ||
| تحریم در حالت طبیعی وقتی اتخاذ میشود که از قوانین بینالمللی تجاوز و از معیارهای اخلاقی مقبول تخطی شده باشد. هدف از اعمال این تحریمها آن است که نهاد یا کشور تحریمشونده مجبور به تغییر رفتار گردد. خروج دولت ترامپ از برجام و اعمال تحریمهای یکجانبه علیه ایران، نقض منشور سازمان ملل متحد محسوب میگردد. افزون بر این شیوع بیماری کووید-19 در جهان و نیاز به همکاری جامعه جهانی برای مهار این بحران، باعث گردید تا دولت ایران و دیگر منتقدین تحریمهای یکجانبه آمریکا درخواست لغو تحریمها را نمایند. سؤال مطرح در این پژوهش این است که چرا در زمان بحران جهانی ناشی از کرونا، تحریمهای یکجانبه آمریکا علیه ایران نه تنها برچیده و یا تعلیق نگردیدند بلکه بر شدت آنها افزوده شد؟ در پاسخ به این سؤال فرضیهای که مطرح میگردد این است: دولت ترامپ با افزایش تحریمها به دنبال ایجاد نارضایتی بیشتر در بین توده مردم بود تا از این طریق تغییر نظام سیاسی ایران را رقم زند و یا حداقل رفتار ایران را در خاورمیانه تغییر دهد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که نظریه کارآمدی تحریمها در مورد ایران مؤثر واقع نشده و روش پژوهش با توجه به ماهیت آن توصیفی ـ تحلیلی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی: اقتصاد؛ ایالات متحده آمریکا؛ برجام؛ تحریم؛ تغییر رفتار؛ جمهوری اسلامی ایران؛ دونالد ترامپ؛ کرونا؛ کووید-19 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,480 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,170 |
||