مبانی و پیشفرضهای فضل الرحمان در کتاب مضامین اصلی قرآن | ||
| مطالعات قرآن و حدیث | ||
| مقاله 9، دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 28، فروردین 1400، صفحه 187-211 اصل مقاله (484.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/quran.2021.239992.3186 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه علاقه بندی* 1؛ مهرداد عباسی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، ایران. | ||
| 2استادیار علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سخن از جاودانگی پیام قرآن در عین تطبیق با شرایط تاریخی عصر نزول برای قرآنپژوهان معاصر، جایگاه ویژهای دارد. بر همین اساس، آراء و رویکردهای نواندیشان، محل منازعه بین اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان شده است. در این میان، فضلالرحمان فیلسوف و نواندیشی است که با اتکا به علوم فلسفه، فقه و کلام اسلامی در پی رفع تقابل اسلام و کارآمدی قرآن با دنیای مدرن بوده است. مضامین اصلی قرآن که به گزارش مضامین قرآن با رویکرد کلنگرانه با نگاهی نو اختصاص دارد، بی آنکه سخنی از تفاسیر کلاسیک به میان آورد، از خود قرآن برای فهم قرآن بهره برده و از این رهگذر، روح اصلی قرآن «اخلاق قرآنی» را نشان داده است. لذا میتوان گفت روش فضلالرحمان در فهم آیات، توجه به زمینهی تاریخی نزول آیه و پیام منسجم آن است. پژوهش حاضر به دنبال این است که از طریق توصیفی – تحلیلی به این سؤال پاسخ دهد که مبانی فضلالرحمان در بیان برخی دیدگاههای اعتقادی و فقهی او در این کتاب چیست؟ در راستای پاسخ به این سؤال، دستاوردهای این پژوهش در چهار مبنای: تاریخگرایی، اخلاقگرایی، تجددگرایی و عینیگرایی مورد بررسی و تبیین قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فضلالرحمان؛ مضامین اصلی قرآن؛ تاریخگرایی؛ اخلاقگرایی؛ تجددگرایی؛ عینیگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,118 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,025 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 570 |
| تعداد مقالات | 5,004 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,809,625 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,005,737 |