تضعیف خدای متافیزیکی در عقلانیت سوژه مدرن از منظر هایدگر | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| دوره 18، شماره 2 - شماره پیاپی 36، آبان 1399، صفحه 223-238 اصل مقاله (805.04 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2021.239185.1613 | ||
| نویسندگان | ||
| هانی اشرفی* 1؛ امیر مازیار2 | ||
| 1دانشآموختۀ دکتری فلسفه دین، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار گروه فلسفه هنر، دانشگاه هنر، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هایدگر متأخر، با واکاوی تاریخ تفکر مغربزمین، فلسفه دوره مدرن را به مثابه تداوم سنت متافیزیک یونانی، و نه گسستی از آن، تبیین کرده و سوبژکتیویسم دکارتی را برآمده از هستی-خداشناسی (یا انتو-تئولوژی) یونان، خاصه افلاطون و ارسطو، تفسیر میکند. رشد خودآگاهی سوژه عقلانی به خویشتن، به مثابه بسط منطقی و ضروری عقلانیت یونانی (یا همان متافیزیک)، منجر به این میشود که دکارت هستی را به عنوان تصورشدگی نزد فاعل شناسا تفسیر کند. در این صورت، تصورشدگی، به مثابه هستی هستندگان، وامدار سوژه انسانی خواهد بود و در نتیجه فاعل شناسا را در جایگاه بنیاد هستندگان قرار میدهد. با این وصف، انسان، در مقام سوژه، پس از این میتواند جایگاهی را اشغال کند که پیش از این، و در متافیزیک و الهیات فلسفی، متعلق به خداوند بوده است. همین تصاحب جایگاه خداوند به وسیلۀ سوژه انسانی است که منجر به افول اعتبار او به مثابه بنیاد هستندگان میشود و تردیدهایی ملازم با وجود یا معناداری او را از پی میآورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دکارت؛ سوبژکتیویسم؛ هستی-خداشناسی؛ متافیزیک؛ تصورشدگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,834 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 940 |
||