بررسی جایگاه آمران به معروف و ناهیان از منکر در قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر | ||
| پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات) | ||
| دوره 1، شماره 1، بهمن 1395، صفحه 89-116 اصل مقاله (632.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/lcc.2016.75712 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مظهری* 1؛ اویس قندهاری2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشگاه تبریز | ||
| 2کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| امر به معروف و نهی از منکر، قانونی طبیعی و برخاسته از سرشت انسانی و سرنوشت اوست که عقل نیز وجوب آن را در جامعه بشری به اثبات میرساند. اصل هشتم قانون اساسی، دعوت به خیر را یک «وظیفه همگانی» میشمارد، بنابراین در جامعه اسلامی باید شاهد اجرای این عمل به عنوان یک وظیفه قانونی برآمده از تعالیم و احکام اسلامی باشیم. این اصل با احاله تعیین شرایط و حدود و کیفیت آن به قانون، راهکار مهمّی را در رفع ابهامات مسیر اجرا مشخّص کرده است. بر این اساس، تعیین مصادیق، سازمان و نهاد عمل کننده، مجریان و شیوه عملکرد از مهمترین اموری هستند که قانون باید نسبت به آنها تعیین تکلیف نموده باشد. این مطالعه در پی پاسخ به این سوال است که آمران به معروف و ناهیان از منکر چه جایگاه و حدود و اختیاراتی را در نظام حقوقی کشور و بالاخص در قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر دارند؛ فلذا با روش توصیفی و تحلیلی، ضمن تبیین جایگاه و حدود و اختیارات آنها در حقوق موضوعه جمهوری اسلامی ایران به نقد و بررسی قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر و شرایط اجرای آن از جمله: علنی بودن رفتار و عدم تجاوز به حریم خصوصی، عدم اقدام عملی برای آمر و ناهی، عدم توسّل به اعمال مجرمانه و تعلیم و تعلّم پرداخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جایگاه حقوقی؛ آمران به معروف؛ ناهیان از منکر؛ اصل هشتم؛ حمایت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 650 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,252 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 567 |
| تعداد مقالات | 4,966 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,582,176 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,869,727 |