مبانی ارزیابی نقش دادرس در اثبات دعوای مدنی | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 22، شماره 1 - شماره پیاپی 53، 1400، صفحه 53-72 اصل مقاله (636.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2021.240352.2990 | ||
| نویسندگان | ||
| شعله هاشمی1؛ سیدمحمدتقی علوی* 2؛ ناصر مسعودی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات آذربایجان شرقی، تبریز، ایران. | ||
| 2استاد، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 3استادیار، گروه حقوق خصوصی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در فقه اسلامی برای این که خواهان مشخص شود، فقها معیارهایی را ارائه دادهاند و به قواعد و اصول حقوقی مختلف استناد کردهاند. دلیل فقها برای این تمییز آن است که بتوانند به دوشگیرندهی بار اثبات دعوا را مشخص سازند. با این حال، همواره اینگونه نیست که خواهان تنها عضو فعال در جریان دادرسی باشد. گاهی این نگاه با تغییراتی از قبیل دخالت دادرس در اثبات دعوا همراه شده است. از آنجا که نظامهای دادرسی مدنی، به نظام-های حقوقی مختلف تقسیم میشوند، نقش دادگاه در هر نظام حقوقی متفاوت است. به این صورت که در نظام دادرسی اتهامی، دعوای مدنی ملک اصحاب دعوا محسوب میشود و دادرس صرفاً عضو منفعلی است که نمی-تواند نقشی جز صادرکنندهی حکم بر مبنای دلایل تقدیمی طرفین داشته باشد. حال آن که در نظام دادرسی تفتیشی، نقش دادرس در اثبات دعوا فعالگونه است و میتواند به موازات خواهان، به جستوجوی ادله در جهت اثبات دعوا بپردازد. به گونهای که فعال بودن دادرس، از نقش منحصر خواهان در به دوش کشیدن بار اثبات دعوا میکاهد. در این مقاله، مبانی نقش دادرس در اثبات دعوا مورد ارزیابی قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خواهان؛ دادرس؛ اثبات؛ دعوا؛ منفعل؛ فعال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,970 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,430 |
||