ابهام‌زدایی از تفسیر آیه 64 سورۀ مائده با رویکرد تحلیلی ـ ‌انتقادی

نتایج تحقیق:

بر اساس بررسی و نقد وجوه تفسیری چند نتیجه حاصل شد:

1. قول یهود در عبارت «یَدُ اللَّهِ‌ مَغْلُولَةٌ» نمی‌تواند بر ناتوانی خدا در روزی‌رسانی یا در عقاب‌‌‌دادن‌‌‌‌ یا ‌... دلالت کند؛ بلکه این قول، بنابر نگرش انسان‌گونه از خدا، از اعتقاد یهود به محدود‌کردن توانایی خدا در آفرینش حکایت می‌کند.
2. تثنیه‌آوردن واژۀ «ید»، به باز‌بودن دو دست قدرت او در آفرینش تأکید می‌کند. از این دو دست قدرت در آیۀ «أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ» (اعراف: 54) به خلق و امر تعبیر شده است.
3. با در نظر‌گرفتن معنای لغوی انفاق در عبارت «یُنْفِقُ کَیْفَ یَشاءُ» (مائده: ۶۴) مفهوم آفرینش و خارج‌سازی شیء از شیء دیگر (خلق) یا خارج‌سازی شیء از لا من ‌شیء (امر و ابداع) برداشت می‌شود که ذکر این عبارت، تأکیدی بر بسط دو دست خدا در آفرینش و تدبیر عالم است.
4. کیفیت اغلال ید در عبارت «غُلَّتْ أَیْدیهِم‌» را می‌توان بر اساس ‌ضرورت تطابق پاسخ خدا به مفاد قول یهود و به‌استناد پایان آیه «کُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَ‌ها اللَّه‌» به خنثی‌سازی تدبیر یهود در جنگ با دین خدا، تفسیر کرد.