اثر ابتلای والدین به بیماریهای جسمی (مسری و صعبالعلاج) بر حضانت کودک | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 10، دوره 26، شماره 74، اردیبهشت 1400، صفحه 200-179 اصل مقاله (654.58 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2021.241154.1672 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر بارانی بیرانوند* 1؛ زکیه فلاح2؛ عبدالله مختاری3 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد فقه و حقوق خصوصی دانشگاه شهیدمطهری(ره)، تهران، ایران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران | ||
| 3دکتری فقه و حقوق جزا دانشگاه شهید مطهری (ره)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| جایگاه خانواده در سرپرستی و صیانت کودکان غیرقابلانکار است. گاهی بنیان خانواده به عللی رو به سستی میگراید و بنای آن در هم میریزد و سبب میگردد خانواده کارآمدی خود را از دست بدهد. در این وضعیت، حضانت فرزندان یکی از مهمترین مسائلی است که جلوه مینماید. در مواقعی، نگهدارنده از حق حضانت خود منع میشود. یکی از مهمترین مواردی که بر حضانت اثر میگذارد، رخداد بیماری و مرض است. اکثر فقهای اسلامی بیماریهای مزمن و صعبالعلاج را موجب سقوط حضانت نمیدانند؛ البته این درصورتی است که بیمار بتواند وظایف مربوط به سرپرستی طفل را ازطریق نایب انجام دهد. بهطور کلی، میتوان گفت اگر با بیماری مسری سرپرست، صحت جسمانی طفل در معرض خطر قرار بگیرد، حق حضانت وی ساقط میشود؛ اما اگر وی بتواند از سرایت بیماری به طفل جلوگیری کند و ازطریق مباشر، امور و مصالح مربوط به نگهداری و تربیت او را انجام دهد (به تعبیر دیگر، بیشتر جنبة مشورتی و مدیریتی داشته باشد)، اصل، بقای حضانت اوست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیماری؛ مرض؛ روحی؛ جسمی؛ والدین؛ حضانت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,137 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,203 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,951 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,293,906 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,701,431 |