گونه شناسی صورت بندی های مفهوم «بخشایش» در قرآن کریم و ترجمههای فرهنگی آن | ||
| مطالعات قرآن و حدیث | ||
| مقاله 11، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 30، فروردین 1401، صفحه 279-313 اصل مقاله (663.56 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/qhs.2021.14926.2925 | ||
| نویسنده | ||
| وحید صفا* | ||
| طلبه سطح سه، حوزه علمیه مروی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| حوزه معنایی «عفو و بخشایش»، چه نسبت به ارتباط انسانها با همدیگر و چه نسبت به ارتباط خداوند با انسان، از حوزههای معنایی پراهمیت در قرآن کریم است که پنج ریشه «عفو»، «تکفیر»، «غفران»، «صفح» و «تجاوز» به صورت سنّتی، دالّ بر این معنا دانسته میشود. این در حالی است که خواننده عصر حاضر تفاوت چندانی میان مفردات این حوزه معنایی احساس نمیکند. رسالت این پژوهش، مطالعه دقیق این پنج ریشه با استفاده از روشهای مختلف زبانشناسی تاریخی است. به این منظور با «ریشهشناسی» مفردات مربوطه و کشف «صورتبندی ساخت معنا» در هر واژه، تمایز معنایی میان این واژگان براساس دریافت عرب عصر نزول شناخته میشود و همچنین، با گونه شناسی سایر صورتبندیهای ساخت این معنا در زبانهای مختلف و مقایسه آن با گونههای موجود در زبان عربی قرآنی، علاوه بر فهم عمیقتر این مفهوم در عربی قرآنی، زمینههای ترجمه فرهنگی این مفردات را فراهم خواهیم کرد. بر این اساس مجموعاً چهارده گونه صورتبندی برای مفهوم بخشایش یافت شد که چهار گونهی، بخشایش به مثابه التیام دادن، گرداندن، عبور کردن و پوشاندن، در عربی قرآنی مورد استفاده قرار گرفته است. در نهایت با تقسیم گونههای چهاردهگانه به گونههای روانشناختی و گونههای فرهنگی، به مترجم کمک شده، خصوصاً در ترجمه دسته دوم، دقتهای بیشتری را به کار بسته و به همسانیها و ناهمسانیهای فرهنگی زبان مبدأ و مقصد توجه کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبان عربی قرآنی؛ معناشناسی؛ ترجمه فرهنگی؛ بخشایش؛ ریشهشناسی؛ صورتبندی ساخت معنا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,439 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,325 |
||