تبیین وجودی ملاصدرا از علم و نتایج آن در تبیین علم الهی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 7، دوره 19، شماره 1 - شماره پیاپی 37، اردیبهشت 1400، صفحه 137-158 اصل مقاله (686.51 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2021.241056.1683 | ||
| نویسندگان | ||
| مژگان فتاحی1؛ علی ارشد ریاحی* 2؛ حمیدرضا شاکرین3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه اسلامی، گرایش حکمت متعالیه، دانشکدۀ الهیات و معارف اهل البیت (ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 2استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اهل البیت (ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه منطق فهم دین، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ملاصدرا ضمن توجه به دیدگاه متقدمان در تعریف علم، بر اساس مبانی وجودشناسی خود، تعریفی وجودی از علم ارائه میدهد که نقطۀ عطفی در علمشناسی حکمت متعالیه است. در این تلقی، علم عبارت از وجود چیزی برای چیز دیگر است. این تعریف با لوازم آن سبب ارائه تبیینهای خاصی از سوی ملاصدرا درباره علم الهی شده است، به نحوی که سهم بسزایی در شکلگیری هندسه معرفتی علم الهی دارد. اضلاع این هندسه عبارتاند از زائد نبودن علم الهی بر ذاتش، حضوری بودن علم الهی، نفی صور در علم الهی، علم خداوند به جزئیات مادی، معلوم بالذات بودن معلومات الهی، علم و عالم و معلوم بودن خداوند، علم خداوند به خود، و علم اجمالی خداوند به غیر در عین کشف تفصیلی. بر اساس برونداد این پژوهش، توجه به تبیین وجودشناسانه ملاصدرا از علم باعث میشود که درک نحوۀ شکلگیری دیدگاه او درباره علم الهی، تمایز و وجوه ابداعی آن با سایر دیدگاهها ممکن و یا حداقل سهلالوصولتر گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ملاصدرا؛ علم؛ وجود؛ علم الهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,285 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,043 |
||