امکانسنجی کاربست اصل تناسب در حدود | ||
| پژوهشنامه فقه اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 18، مرداد 1400، صفحه 139-164 اصل مقاله (9.68 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/irj.2021.76040 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین خدایار* 1؛ محمد صحرایی اردکانی2؛ مهدی بیژنی3 | ||
| 1استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران | ||
| 2استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران | ||
| 3دکتری فقه و حقوق جزا، دانشگاه میبد، میبد، ایران | ||
| چکیده | ||
| در تلقی رایج، راهیابی اصل تناسب به تعزیرات، و راه نیافتن آن به حدود، بهعنوان یکی از تفاوتهای حد و تعزیر برشمرده میشود. این تفاوت، بهنوعی، ناشی از ثَبات مطلقی است که در تلقی رایج، برای کیفرهای حدی، از جهت نوع، میزان و کیفیت اجرای مجازات وجود دارد. اصل تناسب به حدود راه ندارد، چراکه بنا بر فرض، کاربست این اصل، مستلزم انعطافی است که حدود فاقد آن است. این مقاله با رویکردی تحلیلی - انتقادی نشان میدهد که شارع مقدس اسلام، نهایت اهتمام خویش را برای بهکارگیری اصل تناسب در حدود به خرج داده است. این امر، به نوبه خود، ادعای راه نیافتن اصل تناسب به حدود را بهنوعی نفی میکند. از سویی، بنا به تأکید شارع مقدس اسلام به «اصل عدالت»، بهعنوان مبنای اصل تناسب، میتوان و باید، با تکیه بر ظرفیتهایی که برای تغییربرداری مصلحتمدار در کیفرهای حدی وجود دارد، جریان اصل تناسب در همه کیفرها، اعم از حد و تعزیر را هماره تقویت و تضمین نمود. بدین ترتیب، حد و تعزیر از جهت کاربست اصل تناسب تفاوتی نخواهند داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حدود؛ حقوق کیفری اسلام؛ اصل تناسب؛ اصل فردی کردن مجازاتها؛ تغییربرداری مصلحتمدار کیفرهای حدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 922 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 719 |
||