معناشناسی «وعده» و «تعهد» و تاثیر آن بر تفسیر ماده 1035 قانون مدنی ایران | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 5، دوره 27، شماره 77، آبان 1401، صفحه 104-79 اصل مقاله (332.01 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2022.241515.1695 | ||
| نویسندگان | ||
| منصوره سادات میرباقری* 1؛ مریم السادات محقق داماد2 | ||
| 1دانشآموختة کارشناسیارشد حقوق خانواده. دانشگاه امام صادق(ع) پردیس خواهران. تهران. ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشگاه امام صادق(ع) پردیس خواهران. تهران. ایران | ||
| چکیده | ||
| مفهوم واژهی «وعده» در اصطلاح حقوقی و تشابه یا تفاوت معنایی آن با مفهوم «تعهد»، از موضوعات اختلافی میان حقوقدانان است. این واژه در قوانین ایران، تنها در ماده 1035 قانون مدنی و درباب «وعدهی نکاح» بهکار رفتهاست. از همین رو، اختلاف نظر درباره ی معنای وعده، سببب شده است تا حقوق دانان تفاسیر متفاوتی از این ماده ارائه دهند. هدف این پژوهش، بررسی دقیق معانی دو واژهی «وعده» و «تعهد»، بیان آراء متفاوت و تلاش در جهت برگزیدن معنای صحیح این واژگان است. در نهایت، تاثیر این اختلافنظر، در بروز برداشتهای متفاوت از ماده 1035 قانون مدنی مورد بررسی قرارگرفته و تفسیر صحیحتر از ماده فوق، ارائه و تبیین خواهدشد. نوشتار حاضر، پژوهشی از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و اطلاعات آن به روش کتابخانهای گردآوری شدهاست. بررسیهای بهعمل آمده نشان داد، اولا وعده به معنای قول و قرار ساده، مفهومی متمایز از تعهد و فاقد عنصر الزامآوری است؛ ثانیا، با این بیان، حکم ماده 1035 قانون مدنی مبنیبر الزامآور نبودن وعدهی نکاح، محدود به موارد «وعدهی صرف» به نکاح بوده و شامل مواردی که حاوی تعهد طرفین به ازدواج در آینده میباشد، نخواهدبود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وعده؛ تعهد؛ وعدهی نکاح؛ تعهدبرنکاح؛ عقد جایز؛ ماده 1035 قانون مدنی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,477 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,486 |
||