ارزیابی معنای زندگی از گذرگاه تأمل در ایماژهای ابوالعلاء معری | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 4، دوره 19، شماره 2 - شماره پیاپی 38، اسفند 1400، صفحه 67-88 اصل مقاله (743.41 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2022.241093.1687 | ||
| نویسندگان | ||
| یداله رستمی* ؛ سهام مخلص | ||
| استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اَبوالْعَلاءِ مَعَری (363-449 ق.)، شاعر و اندیشمند برجستۀ نابینا و بدبین جهان عرب، در رابطه با چیستی زندگی، از ایماژهای مختلفی استفاده میکند که به واسطه آنها میتوان به بررسی معنای زندگی پرداخت. این ایماژها عبارتاند از رنج، بیماری، زندان، مار زهرآگین، لاشه، دریای تیره و مواج، قاضی ظالم و فاقد قوه تشخیص، مهمان ناخوانده و سراب واهی. بر این اساس زندگی تحمیلی است ناخوشایند که در سه معنای متداول خود که ناظر بر هدف، ارزش و کارکرد هستند فاقد معناست. فرایند جستجوی ما در نوع ایماژهایی که ابوالعلاء به زندگی نسبت میدهد نشان از آن دارد که اندیشه عمیق او هیچ گاه فارغ از دلواپسیهای غایی بشر نبوده است. بیثباتی زمان، از دست دادن قوای جوانی و فرارسیدن پیری، فرارسیدن مرگ، ملال و خستگی از روزمرگیهای مکرر، پوچی، تنهایی و غربت در جهانی که نسبت به دردهای انسان فاقد هر گونه عاطفهای است، عدم آزادی و نداشتن توان مقابله با جبر روزگار، و در رأس همۀ اینها تحمیل زندگی سراسر رنج، عواملی هستند که زندگی را طاقتفرسا کردهاند. فقدان مؤلفههای لذت، عشق و در نهایت خوشبینی کیهانی از مشخصههای نگاه او به زندگی است. دیدگاه ابوالعلاء را در خصوص بیمعنایی زندگی میتوان در ردیف معتقدان به پوچگرایی کیهانی یا وجودی قرار داد و نه اخلاقی. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابوالعلاء معری؛ بیمعنایی؛ زندگی؛ درد؛ رنج؛ مرگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,498 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,017 |
||