جبران خسارت ناشی از فسخ نکاح بر زوجه | ||
| پژوهش‌نامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 6، دوره 23، شماره 2 - شماره پیاپی 56، 1401، صفحه 263-294 اصل مقاله (545.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2022.242387.3169 | ||
| نویسندگان | ||
| محبوبه مینا* 1؛ هاجر یاسینی نیا2 | ||
| 1استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| قانونگذار به موجب مواد 1121، 1122، 1128 قانون مدنی جهت جلوگیری از ضرر زوجه به وی حق فسخ نکاح اعطاء نموده است. به نظر می‌رسد نبایست به اعطای«حق فسخ» به عنوان تنها ضمانت اجرا بسنده نمود و باید مقارن با آن، حمایت‌های مالی در جهت جبران زیان های مادی و معنوی ناشی از فسخ نکاح، صورت دارد؛ زیرا در فرضی که علت فسخ منتسب به زوج است (مانند خصاء، جب، تدلیس و تخلف از شرط صفت)، هرچند فسخ از سوی زوجه صورت می‌گیرد لیکن عدم استحقاق وی به مهریه، در فسخ قبل از مباشرت با توجه به زیان‌های مادی و معنوی وارد بر وی قابل تأمل می‌باشد، از اینرو لزوم توجه به جبران زیان‌های وارده بر زوجه، بسیار مشهود است.رفع خلأ موجود در قوانین و بازنگری ماده 1101 قانون مدنی ضرورت دارد. این پژوهش با بررسی استحقاق زوجه به حداقل نیمی از مهرالمسمی یا مهرالمتعه در سایر موارد انحلال نکاح قبل از نزدیکی، بر این نظر است که از نظر فقهی کل مهریه صرفا در مقابل مقاربت قرار نمی‌گیرد و مقداری از آن در مقابل عقد است و مهر معیاری برای جبران خسارت است ؛ از اینرو با توجه به بحث مسئولیت مدنی جبران خسارات معنوی وارد بر زوجه حائز اهمیت می‌باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مهریه؛ فسخ نکاح قبل از نزدیکی؛ خصی؛ جب؛ جبران خسارت؛ بضع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,070 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,780 |
||