الگوی عرفان مبارزهجو در اندیشه شهید مصطفی چمران | ||
| دین و ارتباطات (نامه صادق) | ||
| مقاله 2، دوره 29، شماره 1 - شماره پیاپی 61، خرداد 1401، صفحه 26-1 اصل مقاله (764.13 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/rc.2022.76180 | ||
| نویسندگان | ||
| یعقوب توکلی1؛ محمدصادق شهبازیراد* 2 | ||
| 1استادیار و عضو هیئتعلمی گروه انقلاب اسلامی دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری رشته سیاستگذاری فرهنگی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| امکان جمع عرفان و مبارزه و رسیدن به معرفت از طریق مبارزه اجتماعی، از مسائل مناقشهبرانگیز در طول قرنها بوده است؛ بهویژه آنکه تصور رایج، جمعناپذیری این دو را بازنمایی میکند. بسیاری عرفا و متصوفه گوشهگیرانه زیستهاند و از عرصۀ جامعه کناره گرفتهاند، اما در دوران پس از انقلاب اسلامی، نمونههایی پدید آمد که در برابر سیرۀ رایج عرفا و متصوفه ایستاد؛ بین مبارزه و عرفان جمع کرد و از طریق مبارزه به عرفان و لقاءالله رسید نه با گوشهنشینی و عزلت. شهید دکتر مصطفی چمران یکی از این نمونههاست. این پژوهش به دنبال تبیین تفاوت این دو نوع نگاه به عرفان و بررسی الگوی عرفان تکلیفمحورِ مبارزهجو در اندیشه شهید مصطفی چمران از طریق بررسی اسنادی اندیشۀ اوست. در این چهارچوب، عرفان مبارزهجو با محوریت مبارزه، فداکاری و گذشتن از خود در برابر عرفان پرهیز، گریز و گوشهگیری قرار دارد. عارف در این نگاه، در نتیجۀ تلاش برای تحقق ارادۀ الهی و رفع موانع مقابل اراده خدا از خود گذر کرده و با ملکه شجاعت بر شهوت خویش فائق میآید. در عرصۀ مبارزه نیز رحمت او بر غضبش حاکم شده و مبارزهاش رنگوبوی رحمانی و الهی میگیرد؛ در آنِ واحد هم خودسازی و هم جامعهسازی میکند و به لقاءالله میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مصطفی چمران؛ عرفان؛ عرفان مبارزهجو؛ خودخواهی؛ خودسازی؛ جامعهسازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,716 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,487 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,946 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,278,772 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,685,961 |