نسبت دینشناسی رضا بابایی با الهیات عملی | ||
| پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) | ||
| مقاله 26، دوره 20، شماره 1 - شماره پیاپی 39، تیر 1401، صفحه 195-202 اصل مقاله (491.66 K) | ||
| نوع مقاله: کوتاه | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/prr.2022.76230 | ||
| نویسنده | ||
| عباسعلی منصوری* | ||
| استادیار گروه الهیات (فلسفه و حکمت اسلامی)، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| رضا بابایی از دینپژوهان معاصر است که بیشترین التفات را به الهیات عملی دارد، به نحوی که میتوان رویکرد الهیاتی او را الهیات عملی دانست. او دغدغه رنج و درد انسان را دارد و مسیر درست دینشناسی را حرکت از انسان و جامعه به سوی دین میداند و تصریح دارد که بقا و زوال ادیان در گرو حقانیت یا عدم حقانیت نیست، بلکه به توانایی ادیان در پاسخگویی به نیازهای خاص انسان برمیگردد. در آثار او جهتگیریهای کلانی وجود دارد که میتوان آنها را مؤلفههای الهیات عملی در دینپژوهی رضا بابایی نامید، که از آن جمله است: تأکید بر لزوم التفات الهیات به نیازهای انسان، دردمندی و غمِ درد و رنج انسان داشتن، التفات جدی به معرفتهای برونمتنی، اولویت دادن به قرائت عرفانی-اخلاقی از دین، و جزمگریزی و پرهیز از قرائتهای انحصارگرایانه. در متن مقاله سعی شده است که شواهد دال بر وجود این مؤلفهها در آثار او به تفصیل بررسی شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الهیات عملی؛ رضا بابایی؛ دین و رنج انسان؛ دین و نیاز انسان؛ روشنفکری دینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 792 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 798 |
||