ازدواج مجدّد زوج در فرآیند قانونگذاری ایران با رویکرد به فقه حکومتی و سیاست شرعی | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 1، دوره 27، شماره 76، خرداد 1401، صفحه 5-31 اصل مقاله (417.33 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2022.241794.1713 | ||
| نویسندگان | ||
| طوبی شاکری گلپایگانی* 1؛ رقیه سادات مومن2 | ||
| 1استادیار گروه مطالعات زنان دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2گروه حقوق، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ازدواج مجدّد زوج بهعنوان یکی از مسائل مربوط به حقوق خانواده، پس از ورود به حقوق مدوّن ایران، در یک فرآیند تاریخی مورد تعدیل و تحدیدات متعدّد واقع شد. علّت این تغییرات همسو ساختن این نهاد با واقعیّتهای عینی مربوط به خانواده جهت تحکیم مبانی آن است. لیکن اگر تقنین و بازنگریها مبتنیبر دید کلاننگر، جهت تطبیق با اصول و مقاصد حاکم بر خانواده نباشد، نمیتواند به تولید یک دستگاه همگرا و سازمانیافتة حقوقی بهنحوی که اجزای آن متعارض نباشد، بینجامد. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی، تأملی گذرا بر مسئلة ازدواج مجدّد زوج در فضای اصول بنیادینی چون مصلحت، سمحه، عدالت و معروف میباشد. در این تبیین، ساختار حقوق اسلامی بهصورت هرمی و تحت حاکمیّت اصولی تلقی میشود که تا قاعدة هرم سریان داشته و معیار تام مشروعیت قوانین است. اصل مشروعیّت نکاح مربوط به حفظ مصلحت ضروری حفظ نسل میباشد؛ اما تعدّد آن ناشی از مصالح تحسینی و مصالح حاجتی است که بر بنیاد قاعدة سمحه در شرایطی رافع حرج و مانع از انحلال خانواده است. در فرایند قانونگذاری تعدّد زوجات در نظام حقوقی ایران، لحاظ مصالح تحسینی یا حاجتی، نباید در نهایت نافی و ناقض مصالح ضروری باشد که حفظ بنیاد خانواده و ممانعت از تخریب مبانی آن را ایجاب میکند؛ امری که مورد تأکید اصل دهم قانون اساسی نیز میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعدّد زوجات؛ سیاستشرعی؛ مقاصد شریعت؛ مصالح تحسینی؛ مصالح حاجتی؛ اصل عدالت؛ اصل معروف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 833 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 707 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,901 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,126,880 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,520,541 |