دیدگاه علامه طباطبایی در معنای «معروف» و تأثیر آن بر قلمرو قاعدة معاشرت به معروف و تفسیر مادة 1103 قانون مدنی | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 2، دوره 28، شماره 79، مهر 1402، صفحه 33-52 اصل مقاله (451.94 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2023.244109.1878 | ||
| نویسنده | ||
| سعید سیدحسینی* | ||
| استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| منبع اصلی قاعدة معروف امر قرآنیِ «و عاشروهنّ بالمعروف» است. علامه طباطبایی واژة «معروف» را که چندینبار در قرآن به کار رفته، به معنی رفتار متعارف دانسته است. آنچه این برداشت را تأیید میکند، تقابلی است که در قرآن میان رفتار به معروف و رفتار ضراری برقرار شده است. نتیجة این دیدگاه آن است که در زندگی زناشویی، ایجاد ضمانتاجرایی و مسئولیت حقوقیِ ترک معاشرت به معروف، مشروط به معاشرت غیرمتعارف یا همان معاشرت ضراری است. همچنین چنانچه مبنای مادة ۱۱۰۳ قانون مدنی قاعدة مزبور باشد، تکلیف مندرج در آن تنها زمانی تکلیفی قانونی و دارای ضمانتاجرا میباشد که ترک حسن معاشرت به رفتار ضراری و غیرمتعارف یا به نشوز عام منتهی شود. در این پژوهش، با هدف ارائة دیدگاه علامه طباطبایی دربارة واژة معروف و آثار فقهی و حقوقی آن، پس از گردآوری منابع به شیوة کتابخانهای، با روش توصیفیـتحلیلی به بررسی مفهومی دادهها پرداخته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| معروف؛ معاشرت به معروف؛ رفتار ضراری؛ علامه طباطبایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,060 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 763 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,944 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,249,730 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,660,590 |