تجدد و چرخش گفتمانی سیاستگذاری فرهنگی ایران در دوران قاجار و پهلوی | ||
| دین و ارتباطات (نامه صادق) | ||
| مقاله 11، دوره 30، شماره 1 - شماره پیاپی 63، خرداد 1402، صفحه 313-338 اصل مقاله (513.53 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/rc.2022.243252.1915 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد پورکیانی* 1؛ محمدرضا فتح اله بیاتی2 | ||
| 1رﺋﯿﺲﻣﺮکز ﺗﻤﺪن پژوﻫﺸکده ﺷﻬﯿﺪﺻﺪر داﻧﺸگاه ﺟﺎﻣﻊ اﻣﺎم ﺣﺴﯿﻦﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﺗﻬﺮان، ﺟﻤﻬـﻮری اﺳـﻼمی اﯾـﺮان | ||
| 2داﻧﺸﺠﻮی دکتریﻣﻌﺎرف اﺳﻼمی وﻓﺮﻫﻨگ و ارﺗﺒﺎﻃﺎت داﻧﺸگاه اﻣﺎم ﺻﺎدقﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم،ﺗﻬﺮان، ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼمی اﯾﺮان | ||
| چکیده | ||
| مسئله اصلی پژوهش حاضر تأثیر تجدّد در ساختار سیاستگذاری فرهنگی ایران است. برای پاسخ به این سؤال به آغاز ورود تجدّد به ایران در دوره قاجار پرداخته و آثار آن در سیاستگذاری فرهنگی دوران قاجار و پهلوی بررسی میشود. روشنفکران ایران با تعلقخاطر به جهان نوین، ایران را عقبافتاده از قافله تمدن پنداشته و دولت را مأمور ایجاد بخش فرهنگ برای تربیتِ فرنگیمآب مردم میدانستند. برهمیناساس، اجماع روشنفکران و شاهان ایران موجب تغییرهای تدریجی در ساختار سیاستگذاری فرهنگی ایران میگردد. در این پژوهش دوگونه آرمانی از سیاستگذاری فرهنگی برای دو دوره ایران پیشانوین و ایران نوین معرفیشده که بهصورت گفتمانی صورتبندی شدهاند. گفتمان سیاستگذاری فرهنگیِ بومی حول دال مرکزی «استمرار سنت» شکل گرفته و با محوریت نهادهای مردمی عمل میکند. درحالیکه گفتمان سیاستگذاری فرهنگی دولتی حول دال مرکزی «همشکلی با غرب» شکلگرفته و با محوریت سازمانهای دولتی عمل میکند. در این پژوهش با روش کتابخانهای ـ اسنادی دادههای تاریخی جمعآوری میشود، سپس با استفاده از گونهشناسی نوع آرمانی، دو گونه از سیاست فرهنگی مورد اشاره قرارگرفته و ارتباط و پیوستگی درونی آنها با روش مفصلبندی ترسیم میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روشنفکری؛ سیاستگذاری فرهنگی؛ ایران؛ دولت؛ قاجاریان؛ پهلوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,691 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,506 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 562 |
| تعداد مقالات | 4,911 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,165,936 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,583,368 |